زحمات بيدريغ پدر بزرگوارش را در معرض نابودى مىديد ؛ از اين رو ، براى خدا به خشم آمد و از براى خدا دفاع مىكرد . در شرايطى كه قيام مسلّحانه امكان نداشت بايد شيوه‌هاى ديگرى براى مبارزه و دفاع از ولايت انتخاب مىشد كه حضرت با دو شيوهء مبارزهء نظرى و مبارزهء عملى به دفاع از امام خويش پرداخت كه در اين بخش به شيوه‌هاى آن حضرت در مبارزهء نظرى جهت ايجاد مقبوليت عمومى و آگاهى بخشيدن به مردم و توجه آنان به اشتباه خود نسبت به انحراف از ولايت مىپردازيم . 1 - استدلال بر امامت على عليه السلام يكى از شيوه‌هاى دفاع و حمايت ، معرفى و اثبات مطلب مورد نظر با منطق و استدلال است . حضرت زهرا عليها السلام نيز در دفاع از ولايت از اين شيوه استفاده كرد و همواره و به مناسبتهاى مختلف به ذكر رواياتى كه خود از رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء ولايت و امامت امير مؤمنان عليه السلام شنيده بود مىپرداخت و با استناد به آن روايات حقانيت على عليه السلام را بدون هيچ‌گونه بيم و هراسى از دشمن بيان مىكرد كه‌جهت اختصار به چند نمونه اشاره مىكنيم . الف - محمود بن لبيد مُكَنّى به ابو عمر مىگويد : حضرت زهرا عليها السلام پس از رحلت رسول خدا صلى الله عليه و آله پيوسته به زيارت شهداى احد و بويژه حمزه سيدالشهداء مىرفت و گريه مىكرد . يكى از روزها نزد آن حضرت رفتم و به او تسليت گفتم . پرسيدم : اى سيدهء زنان عالَم ! به خدا سوگند ! گريه تو رگهاى قلب مرا پاره مىكند ! . . . اى بانو و مولاى من ! مدتى است كه سؤالى مرا به خود مشغول كرده است . بسيار مايلم پاسخ آن را بشنوم . حضرت زهرا عليها السلام : سؤال كن .